Γράφει ο Ιωάννης Μπουλέρος

Μια διακήρυξη που ξεκινούσε με την τραγωδία της Κύπρου (ίσως αυτό είναι το πιο επίκαιρο σημείο της καθώς ακόμα κατοχή επικρατεί στο νησί) και ενσωμάτωσε πολλά από τα αιτήματα της τότε ελληνικής κοινωνίας, αποτέλεσε τον βασικό ιδεολογικό παράγοντα της σύγχρονης Ελλάδας.
Η ανάδειξη αυτών των αιτημάτων ήταν σε άρρηκτη σύνδεση με την εθνική συμφιλίωση, την ξεχασμένη Ελλάδα και τη θέση της πατρίδας σε διεθνές επίπεδο…

? Είναι όμως ίδια η σημερινή κοινωνία;;

▶️ Προφανώς το όλον περιβάλλον είναι διαφορετικό, παραμένει όμως ίδια μετά από μια δεκαετή κρίση η ανάγκη για αναγέννηση, ανανέωση και αναδόμηση των κοινωνικών συσχετισμών….

? Άρα πως μιλάμε για μια επίκαιρη διακήρυξη;;

▶️ Αν ένα σοσιαλιστικό κόμμα σήμερα μιλήσει με εκείνους τους όρους προφανώς και θα αποτύχει να εκφράσει την πλειοψηφία. Θα καταλήξει να είναι ένα κλειστό κόμμα χωρίς καμία παρεμβάση στις πλατιές και παραγωγικές δυνάμεις. Επομένως χρειάζεται να κρατήσουμε ζωντανή τη φιλοσοφία για την συνεχή παραγωγή ιδεών που θα λειτουργεί ως ο μηχανισμός για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας που βρίσκεται στην καρδιά της 4ης Βιομηχανικής επανάστασης.

? Τι τελικά δημιούργησε η 3η Σεπτέμβρη το 1974;

▶️ Εκτός από ένα πολύ δυνατό και ριζοσπαστικό κίνημα για την εποχή, το οποίο εξελίχθηκε σε κόμμα εξουσίας, δημιούργησε τη συνεχή κοινωνική απαίτηση για διεκδίκηση, για μόρφωση, για ισότητα και αναβάθμιση. Έφερε την ανασύνταξη μιας συμβιβασμένης κοινωνίας, η οποία είχε αφεθεί σ’ ενα παρωχημένο παλαιοκομματικό σύστημα

? Το ΠΑΣΟΚ ως προϊόν της 3ης Σεπτέμβρη;

▶️ Αδιαμφισβήτητα το πολιτικό πρόσημο ήταν θετικό. Μπόρεσε και έφερε στο προσκήνιο έναν κόσμο που μέχρι το 1981 ήταν αδύνατο να εκφραστεί, να αναδειχθεί και να εξελιχθεί. Το ΠΑΣΟΚ αγαπήθηκε σε υπερβολικό βαθμό φτάνοντας στα όρια της λατρείας, έγινε κόμμα εξουσίας, συμβιβάστηκε όπως ορίζει η αστική δημοκρατία ενώ κατά καιρούς πνίγηκε στο τέρας του κρατισμού. Η αυτονόητη σύνδεση με την εξουσία έφερε την πτώση μαζί με την Ελλάδα που ξέραμε ως το 2009.

? Και σήμερα;;

▶️ Ως μια γνήσια ερωτική σχέση κατέληξε στο μίσος και πλέον στην απαξίωση. Παρ’όλα αυτά όμως σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης όλων των αστικών κομμάτων. Το γεγονός ότι οδήγησε τη δεξιά παράταξη κατά καιρούς σε πιο προοδευτικά μονοπάτια αποβάλλοντας σε μεγάλο βαθμό τον ρεβανσισμό και την αριστερά να προσπαθεί να εκμαιέυσει τα θετικά του στοιχεία ως κυρία χαρακτηριστικά για την μετεξελιξή της ίσως αποτελεί ένα ιστορικό κεκτημένο για το πολιτικό μας σύστημα…

?Υπάρχει πλέον η δυνατότητα της αυτόνομης πολιτικής πορείας που θα φέρει ένα νέο πλειοψηφικό ρεύμα.;;

▶️ Αρχικά θα πρέπει να σταματήσει η μόνιμη παρελθοντολογία, οι φιέστες και τα πολιτικά μνημόσυνα, χωρίς συγχρόνως να σταματά η μελέτη της ιστορικής διαδικασίας. Επί της ουσίας χρειάζεται ένα σύγχρονο πλαίσιο ιδεών που θα αγγίζει όσο το δυνατόν περισσότερες συλλογικότητες και θα περιγράφει τις διεκδικήσεις, τις δυνατότητες και τις αξιώσεις μιας πιο δίκαιης κοινωνίας, ταυτόχρονα πάντα με τη σταθερή θέση της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή.