- Ο καταστροφικός σεισμός 9,0 Ρίχτερ που έπληξε την Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου 2011 – γνωστός ως σεισμός του Τοχόκου – δεν έδωσε μόνο μία καταστροφική «χτυπιά».
- Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, το κύμα που δημιούργησε ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα ως τον πυρήνα της Γης, ανακλάστηκε και επέστρεψε στην επιφάνεια – επανενεργοποιώντας τα όρια των τεκτονικών πλακών και δημιουργώντας το μεγαλύτερο ρήγμα που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της επιστήμης.
- Ένα φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγο με επικεφαλής τη Σάνγιονγκ Παρκ επιβεβαίωσαν ότι το ανακλώμενο κύμα είναι μια έως τώρα άγνωστη πηγή σεισμικού κινδύνου.
Ο καταστροφικός σεισμός 9,0 Ρίχτερ που έπληξε την Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου 2011 – γνωστός ως σεισμός του Τοχόκου – δεν έδωσε μόνο μία καταστροφική «χτυπιά». Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science, το κύμα που δημιούργησε ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα ως τον πυρήνα της Γης, ανακλάστηκε και επέστρεψε στην επιφάνεια – επανενεργοποιώντας τα όρια των τεκτονικών πλακών και δημιουργώντας το μεγαλύτερο ρήγμα που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της επιστήμης.
Ένα φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγο με επικεφαλής τη Σάνγιονγκ Παρκ επιβεβαίωσαν ότι το ανακλώμενο κύμα είναι μια έως τώρα άγνωστη πηγή σεισμικού κινδύνου. Η απειλή δεν έγκειται μόνο στην ένταση – αλλά στο χρόνο: το κύμα μπορεί να πλήξει εκ νέου μια περιοχή δεκάδες λεπτά μετά τον αρχικό σεισμό, αιφνιδιάζοντας πληθυσμούς και συστήματα έκτακτης ανάγκης.
Δορυφορικά δεδομένα είχαν αποκαλύψει ότι ο σεισμός μετακίνησε την Ιαπωνία 5-6 χιλιοστά προς τα ανατολικά – ένα φαινόμενο που τότε δεν μπορούσε να εξηγηθεί πλήρως.
Ρήγμα-ρεκόρ 3.000 χιλιομέτρων
Το ρήγμα που άνοιξε στον φλοιό της Γης εκτείνεται σε περίπου 3.000 χιλιόμετρα – έξι έως επτά φορές μεγαλύτερο από εκείνο που προκάλεσε ο κύριος σεισμός, και σχεδόν διπλάσιο από το αντίστοιχο ρήγμα του Μεγάλου Σεισμού της Σουμάτρας το 2004.
Η τέλεια ευθυγράμμιση του κύματος με τα όρια των τεκτονικών πλακών, σε συνδυασμό με τη σφοδρότητα του αρχικού σεισμού που αποδυνάμωσε τη φυσική τριβή των πετρωμάτων, διευκόλυναν το φαινόμενο. Τα ευρήματα αναδιαμορφώνουν τα έως σήμερα γνωστά μοντέλα παγκόσμιου σεισμικού κινδύνου.
