- Το φαινόμενο της φυγής των Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό (Brain Drain) παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τη χώρα μας, με τον κλάδο της υγείας να δέχεται το ισχυρότερο πλήγμα.
- Μια τέτοια ιστορία, που αποτυπώνει ανάγλυφα την πραγματικότητα πίσω από τα νούμερα, μοιράστηκε με μια συγκλονιστική ανάρτησή του ο νοσηλευτής Απόστολος Ηρακλέους.
- Ο Απόστολος, ο οποίος πριν από εννέα χρόνια πήρε τη μεγάλη απόφαση να μεταναστεύσει στην Ιρλανδία, περιγράφει τη διαδρομή του από την εξάντληση και την υποτίμηση στα ελληνικά ιδιωτικά νοσοκομεία, μέχρι την εργασιακή δικαίωση και τον σεβασμό που βρήκε μακριά από την πατρίδα του.
Το φαινόμενο της φυγής των Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό (Brain Drain) παραμένει μια ανοιχτή πληγή για τη χώρα μας, με τον κλάδο της υγείας να δέχεται το ισχυρότερο πλήγμα. Μια τέτοια ιστορία, που αποτυπώνει ανάγλυφα την πραγματικότητα πίσω από τα νούμερα, μοιράστηκε με μια συγκλονιστική ανάρτησή του ο νοσηλευτής Απόστολος Ηρακλέους.
Ο Απόστολος, ο οποίος πριν από εννέα χρόνια πήρε τη μεγάλη απόφαση να μεταναστεύσει στην Ιρλανδία, περιγράφει τη διαδρομή του από την εξάντληση και την υποτίμηση στα ελληνικά ιδιωτικά νοσοκομεία, μέχρι την εργασιακή δικαίωση και τον σεβασμό που βρήκε μακριά από την πατρίδα του.
«Αντί για αναγνώριση, βίωσα λεκτική βία και εξάντληση»
Όπως αναφέρει ο ίδιος, η απόφασή του δεν κρύβει έλλειψη αγάπης για την Ελλάδα, αλλά την ανάγκη για επιβίωση με αξιοπρέπεια:
«Σπούδασα νοσηλευτής γιατί πάντα ήθελα να βοηθώ τον άνθρωπο. Πίστευα ότι η αγάπη για το επάγγελμα και το φιλότιμο ήταν αρκετά. Δούλεψα σκληρά σε ιδιωτικό νοσοκομείο στην Ελλάδα, όμως αντί για αναγνώριση βίωσα λεκτική βία, εξευτελισμό, εξάντληση και χαμηλές αμοιβές. Κάθε μέρα έδινα ό,τι είχα, αλλά ένιωθα πως έχανα σιγά σιγά τον εαυτό μου».
Η αντίθεση με τη σημερινή του ζωή στην Ιρλανδία είναι χαοτική. Έπειτα από σχεδόν μία δεκαετία στο εξωτερικό, ο Απόστολος Ηρακλέους δηλώνει ένας διαφορετικός, πιο ήρεμος και υγιής άνθρωπος, έχοντας βρει ένα περιβάλλον όπου ο σεβασμός είναι αυτονόητος.
Το μήνυμα για το μέλλον της ελληνικής Υγείας
Το κείμενό του δεν χαρακτηρίζεται από θυμό, αλλά από μια βαθιά ευχή: να μην αναγκαστεί κανένας νέος υγειονομικός να εγκαταλείψει την Ελλάδα για να διεκδικήσει τα αυτονόητα: δίκαιη αμοιβή, ασφάλεια και σεβασμό.
«Η Ελλάδα έχει εξαιρετικούς νοσηλευτές. Αυτό που της λείπει δεν είναι το φιλότιμο των ανθρώπων της. Είναι η αναγνώριση και η στήριξη που αξίζουν. Γιατί το φιλότιμο μπορεί να κρατήσει έναν άνθρωπο όρθιο για λίγο. Η αξιοπρέπεια, όμως, είναι αυτή που τον κρατά όρθιο για μια ζωή».
Η ανάρτηση αυτή αποτελεί «καμπανάκι» για την ανάγκη άμεσης στήριξης του νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού στη χώρα μας, τη στιγμή που τα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, τόσο στην Αττική όσο και στην περιφέρεια, έρχονται καθημερινά αντιμέτωπα με σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.
