- Μια έγκυος γυναίκα στην Ελλάδα του 2026 στερείται τα θεσμικά εργαλεία για να συνδυάσει την επιθυμία της για μητρότητα με τα καθήκοντα της εκλεγμένης δημοτικής συμβούλου.
- Αυτό καταγγέλλει με άρθρο της η Διάνα Βουτυράκου, Δημοτική Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την Ανοιχτή Πόλη, αποκαλύπτοντας ένα σοβαρό νομικό κενό που διαιωνίζεται ακόμη και στον υπό διαβούλευση νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης.
- Η εγκυμοσύνη ως… «ασθένεια» Σύμφωνα με τον ισχύοντα Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, μια δημοτική σύμβουλος που απουσιάζει από τρεις συνεχόμενες συνεδριάσεις εκπίπτει αυτομάτως από το αξίωμά της.
Μια έγκυος γυναίκα στην Ελλάδα του 2026 στερείται τα θεσμικά εργαλεία για να συνδυάσει την επιθυμία της για μητρότητα με τα καθήκοντα της εκλεγμένης δημοτικής συμβούλου. Αυτό καταγγέλλει με άρθρο της η Διάνα Βουτυράκου, Δημοτική Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την Ανοιχτή Πόλη, αποκαλύπτοντας ένα σοβαρό νομικό κενό που διαιωνίζεται ακόμη και στον υπό διαβούλευση νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης.
Η εγκυμοσύνη ως… «ασθένεια»
Σύμφωνα με τον ισχύοντα Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, μια δημοτική σύμβουλος που απουσιάζει από τρεις συνεχόμενες συνεδριάσεις εκπίπτει αυτομάτως από το αξίωμά της. Η μόνη διέξοδος που της δίνεται; Να αιτηθεί δικαιολογημένες απουσίες «για λόγους υγείας», προσκομίζοντας ιατρική γνωμάτευση. Με άλλα λόγια, το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει την εγκυμοσύνη ως κοινωνικό δικαίωμα αλλά την αντιμετωπίζει νομικά όπως μια μακροχρόνια ασθένεια.
Θεσμικός αποκλεισμός από την πολιτική διαδικασία
Ακόμη και αν εξασφαλίσει τις δικαιολογημένες απουσίες, η έγκυος σύμβουλος οδηγείται αναγκαστικά στην πλήρη αδράνεια: δεν υπάρχει πρόβλεψη για εξ αποστάσεως συμμετοχή ή ψήφο, ούτε για τις μυστικές ψηφοφορίες, για τις οποίες ο νόμος επιβάλλει υποχρεωτική φυσική παρουσία. Αποτέλεσμα: η παράταξή της χάνει φωνή και ψήφο, ενώ σε περίπτωση μονοεδρικής παράταξης, οι ψηφοφόροι της μένουν εντελώς χωρίς εκπροσώπηση για μήνες.
Τι προτείνει η Βουτυράκου
Η δημοτική σύμβουλος διατυπώνει τέσσερις συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις: θεσμοθέτηση ψηφιακής και επιστολικής ψήφου κατά την κύηση και λοχεία, θέσπιση αυτοτελούς άδειας μητρότητας/γονεϊκότητας που να αποσυνδέεται από την έννοια της ασθένειας, πρόβλεψη προσωρινής αναπλήρωσης από τον επόμενο επιλαχόντα της λίστας, και δυνατότητα μεταβίβασης χρόνου τοποθετήσεων στα υπόλοιπα μέλη της παράταξης.
Το ίδιο πλαίσιο, σημειώνει, πρέπει να καλύπτει ισότιμα και ζευγάρια που επιλέγουν τεκνοθεσία ή παρένθετη μητρότητα, διαδρομές που σήμερα αφήνουν τους αιρετούς πλήρως ακάλυπτους.
«Η μητρότητα και η γονεϊκότητα είναι δικαίωμα και η πολιτική εκπροσώπηση είναι δημοκρατική κατάκτηση. Ο συνδυασμός τους θα έπρεπε να είναι αυτονόητος, όχι μια γραφειοκρατική εξαίρεση», καταλήγει.
