- Η τελευταία πράξη μιας μεγάλης φιλίας που γεννήθηκε στον ελληνικό κινηματογράφο.
- Ο Γιώργος Κωνσταντίνου αποχαιρετά τη «συμπρωταγωνίστρια» και στενή του φίλη, Μάρω Κοντού, ζητώντας σεβασμό στη μνήμη της.
- Ο ελληνικός κινηματογράφος θρηνεί την απώλεια μιας εμβληματικής μορφής.
Η τελευταία πράξη μιας μεγάλης φιλίας που γεννήθηκε στον ελληνικό κινηματογράφο. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου αποχαιρετά τη «συμπρωταγωνίστρια» και στενή του φίλη, Μάρω Κοντού, ζητώντας σεβασμό στη μνήμη της.
Ο ελληνικός κινηματογράφος θρηνεί την απώλεια μιας εμβληματικής μορφής. Η Μάρω Κοντού, η αγαπημένη ηθοποιός που άφησε εποχή, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και το κοινό. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο διαχρονικός «Αντωνάκης» στο πλευρό της, αποχαιρέτησε την επί δεκαετίες στενή του φίλη με μια ανάρτηση γεμάτη πόνο και αξιοπρέπεια.
«Άλλα είχαμε συμφωνήσει»
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, δημοσιεύοντας μια κοινή τους φωτογραφία από την εμβληματική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965), αποχαιρέτησε την «Ελένη Κοκοβίκου» με λόγια που συγκλονίζουν: «Αντίο Ελενίτσα μου. Άλλα είχαμε συμφωνήσει».
Με μια κίνηση ουσίας, ο ηθοποιός απηύθυνε παράκληση προς τα μέσα ενημέρωσης, εξηγώντας πως δεν είναι σε θέση να προχωρήσει σε δηλώσεις:
«Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω σε όλα αυτά τα τηλεφωνήματα. Καταλαβαίνω απόλυτα τη δουλειά σας, αλλά παρακαλώ να καταλάβετε κι εμένα. Έφυγε μια σπουδαία φίλη. Μια σπουδαία κυρία. Όλα τα άλλα δεν έχουν κανένα νόημα. Ούτε οι βαρύγδουπες δηλώσεις ούτε τίποτα. Η Μάρω ήταν και θα είναι ένα αγαπημένο πρόσωπο».
Το αποτύπωμα του «Αντωνάκη» και της «Ελένης»
Η χημεία μεταξύ του Γιώργου Κωνσταντίνου και της Μάρως Κοντού δεν περιορίστηκε στα πλατό της δεκαετίας του ’60. Το «Σκασμός εσύ, Αντωνάκη μου» –μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του ελληνικού σινεμά, όπου η Ελένη Κοκοβίκου υψώνει το ανάστημά της απέναντι στον αυταρχικό σύζυγό της– έγινε σημείο αναφοράς για γενιές θεατών.
Όπως η ίδια η Μάρω Κοντού είχε εξομολογηθεί σε παλαιότερες συνεντεύξεις της, η συνεργασία τους στην ταινία του 1965 ήταν η αρχή μιας βαθιάς προσωπικής φιλίας που άντεξε στον χρόνο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
