- Κατατέθηκε στη Βουλή τροπολογία του Υπουργείου Δικαιοσύνης που επιδιώκει να βάλει τέλος στις μακροχρόνιες ποινικές εκκρεμότητες βουλευτών.
- Η ρύθμιση εντάσσεται στο νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου, το οποίο εισάγεται προς συζήτηση και ψήφιση στην ολομέλεια.
- Με την τροπολογία προστίθεται νέο άρθρο 32Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που αφορά αποκλειστικά υποθέσεις βουλευτών για τη δίωξη των οποίων έχει χορηγηθεί άδεια από τη Βουλή, καθώς και αυτόφωρα κακουργήματά τους.
Κατατέθηκε στη Βουλή τροπολογία του Υπουργείου Δικαιοσύνης που επιδιώκει να βάλει τέλος στις μακροχρόνιες ποινικές εκκρεμότητες βουλευτών. Η ρύθμιση εντάσσεται στο νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου, το οποίο εισάγεται προς συζήτηση και ψήφιση στην ολομέλεια.
Με την τροπολογία προστίθεται νέο άρθρο 32Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που αφορά αποκλειστικά υποθέσεις βουλευτών για τη δίωξη των οποίων έχει χορηγηθεί άδεια από τη Βουλή, καθώς και αυτόφωρα κακουργήματά τους.
Τι προβλέπει η τροπολογία — αναλυτικά
Για τα πλημμελήματα, η υπόθεση εισάγεται άμεσα στο αρμόδιο τριμελές πλημμελειοδικείο και προσδιορίζεται εντός τριών (3) μηνών από την εισαγωγή της. Σε περίπτωση διακοπής η δικάσιμος δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 15 ημέρες, ενώ σε περίπτωση αναβολής τους 2 μήνες.
Για τα κακουργήματα, η ανάκριση διεξάγεται υποχρεωτικά από ειδικό εφέτη ανακριτή στο ήμισυ των συνήθων προβλεπόμενων προθεσμιών. Για την περάτωσή της αποφαίνεται το συμβούλιο εφετών σε πρώτο και τελευταίο βαθμό. Η εισαγωγή στο ακροατήριο γίνεται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα εντός τριών (3) μηνών από την παραπομπή, με τα ίδια όρια για διακοπές και αναβολές.
Τέλος, τυχόν συμμέτοχοι — βουλευτές ή μη — συμπαραπέμπονται και δικάζονται με την ίδια επιταχυμένη διαδικασία.
Γιατί κατατέθηκε η ρύθμιση
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, το υφιστάμενο σύστημα επιτρέπει μακροχρόνιες ποινικές εκκρεμότητες που επηρεάζουν αρνητικά τόσο την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων, όσο και την πολιτική και κοινωνική ζωή. Ειδικότερα, η τροπολογία αντιμετωπίζει τον κατακερματισμό της ποινικής διαδικασίας — που μπορεί να οδηγεί σε αντιφατικές δικαστικές κρίσεις για την ίδια υπόθεση — και εξασφαλίζει ενιαία αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών και της συμμετοχής κάθε κατηγορουμένου.
