- Ο Χάρης Καστανίδης ανακοίνωσε χθες την παραίτησή του από το ΠΑΣΟΚ.
- Με δήλωση-κόλαφο, επικαλέστηκε αρχές, ιστορία, Σατωβριάνδο και «κοινούς αγώνες με φίλους και συντρόφους».
- Έλειπε μόνο ένα πράγμα: η απάντηση στο αυτονόητο ερώτημα.
Ο Χάρης Καστανίδης ανακοίνωσε χθες την παραίτησή του από το ΠΑΣΟΚ. Με δήλωση-κόλαφο, επικαλέστηκε αρχές, ιστορία, Σατωβριάνδο και «κοινούς αγώνες με φίλους και συντρόφους». Έλειπε μόνο ένα πράγμα: η απάντηση στο αυτονόητο ερώτημα.
Από τι ακριβώς παραιτείται κάποιος που δεν τον ήθελε κανείς;
Τρεις φορές έξω — μια φορά «παραίτηση»
Ας θυμηθούμε. Το 1992, ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέγραψε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα επειδή τόλμησε να θέσει δημόσια θέμα διαδοχής. Το 1997, παραιτήθηκε ο ίδιος από υπουργός επί Σημίτη. Το 2012, ο Γιώργος Παπανδρέου τον διέγραψε ξανά επειδή αρνήθηκε να ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο — και ακολούθησε ίδρυση κόμματος με τη Λούκα Κατσέλη που εξαφανίστηκε πριν καλά καλά γεννηθεί.
Τώρα, ο Ανδρουλάκης — χωρίς καν να χρειαστεί να τον διαγράψει — τροποποίησε το καταστατικό θέτοντας όριο θητειών με αναδρομική ισχύ, αποκλείοντάς τον ουσιαστικά από τα ψηφοδέλτια. Δηλαδή, τον έθεσε εκτός κόμματος χωρίς να κάνει τον κόπο της επίσημης διαγραφής.
Σύνολο: τρεις αρχηγοί, τρεις αποπομπές. Και ο κ. Καστανίδης βγαίνει και «παραιτείται».
Ο «αδικημένος» που αδικούσε πάντα μόνος του
Στη δήλωσή του, ο κ. Καστανίδης επικαλείται την εντιμότητά του, τους νόμους κατά της διαφθοράς που υπέγραψε ως υπουργός Δικαιοσύνης, τον Συνήγορο του Πολίτη, την αξιοπρέπεια. Καλά όλα αυτά. Μόνο που τρεις διαφορετικοί ηγέτες του ίδιου κόμματος — από τον Ανδρέα ως τον Γιώργο και τον Νίκο — κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα: ότι δεν τον θέλουν.
Όταν ένας άνθρωπος έρχεται σε σύγκρουση με όλους ανεξαιρέτως, σε διαφορετικές εποχές και συνθήκες, το πρόβλημα δεν είναι οι άλλοι.
Αποχαιρετά με Σατωβριάνδο — αλλά έφυγε από καιρό
«Όσο πιο ασήμαντοι είναι αυτοί που κατέχουν εξουσία τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τη μικρότητα», έγραψε επικαλούμενος τον Γάλλο ρομαντικό. Ωραίο απόφθεγμα. Αν όμως το εφαρμόσει κανείς στον ίδιο τον Καστανίδη — έναν πολιτικό που δεν κατάφερε να επιβιώσει δίπλα σε κανέναν αρχηγό που γνώρισε — η ειρωνεία γίνεται δυσβάσταχτη.
Ο κ. Καστανίδης «δεν παραιτείται από το ΠΑΣΟΚ των ιδεών». Παραιτείται από ένα κόμμα που δεν τον είχε πια μέσα του. Η διαφορά είναι ουσιαστική. Και αποκαλυπτική.
